Studia psychologiczne – czy warto studiować ten kierunek?

Przeglądnęłam kilka portali internetowych, dowiadując się o najpopularniejszych kierunkach studiów, najchętniej wybieranych w roku 2018 w Polsce. Ku mojemu większemu lub mniejszemu zaskoczeniu, jedną z przodujących pozycji była psychologia. Kilka lat temu kiedy sama dokonywałam podobnego wyboru, kierunek ten już cieszył się dużym uznaniem. Czy jego popularność to wystarczający powód, aby zdecydować się go studiować?

Na wstępie chcę podkreślić, że studia psychologiczne (w większości) są studiami 5-letnimi kończącymi się tytułem magistra. Oznacza to, że dopiero po 5 latach nauki otrzymujemy dyplom, który świadczy o zdobytych umiejętnościach. Na większości uczelni nie uzyskamy licencjatu, ani innego pośredniego stopnia. Z tego powodu gorąco rekomenduję rozważne i spokojne podejście do tematu. Poniżej poruszam kilka aspektów, które być może pomogą w podjęciu takiej decyzji.

Motywacja

Na samym początku studiów, kiedy jeszcze nikt nikogo z roku nie znał, jeden z naszych profesorów zapytał nas o motywację podjęcia studiów psychologicznych. Padały różne odpowiedzi.

Chęć pomagania innym

Większość udzielonych przez nas odpowiedzi sprowadzała się właśnie do tego zdania. Faktycznie ta idea zdaje się być konieczna, bo aby pomagać ludziom trzeba tego chcieć i lubić to robić. Uważam, że ta sympatia i ciekawość procesów ludzkich musi przemawiać przez przyszłego psychologa. Wbrew różnym opiniom uważam też, że psychologia potrzebuje ludzi z misją zmieniania świata na lepsze i wiarą w dobro. Zachowałabym tylko ostrożność dotyczącą daleko idących nadziei na uleczenie samego siebie. Niestety tak to nie działa. Jedynie w czym studia mogą nam pomóc to w podjęciu decyzji o przejściu własnej terapii.

Samorozwój

Są także osoby, które pragną dowiedzieć się czegoś więcej o samym sobie i mechanizmach zachodzących w człowieku, dlatego decydują się na te studia. Często taka decyzja budzi się w osobach, które już skończyły inny kierunek, są dojrzalsze i chcą poszerzać swoje horyzonty. Faktycznie studia mogą wnieść bardzo dużo świeżości, ale trzeba pamiętać, że ich celem samym w sobie nie jest uleczanie. Studia nie zastąpią nam terapii czy konsultacji z psychologiem.

Umiejętności i predyspozycje

Jakie predyspozycje są ważne dla kandydata na psychologię?

W zawodzie psychologa kryje się coś więcej niż zdobycie wiedzy lub narzędzi, które pomogą leczyć lub rozwijać danego pacjenta. To zawód, który moim zdaniem musi wypływać z wnętrza. Sztuką pracy z drugim człowiekiem nie jest znajomość wszyskich definicji (chociaż nie zaprzeczam, że są one ważne), ale umiejętność dotarcia do danej osoby i zrozumienia jej sytuacji. Wymaga to dużej empatii, tolerancji i zaangażowania. Mam poczucie, że potrzebna jest do tego intuicja i miłość do ludzi.

Idąc tym tropem nie da się pominąć zdolności nawiązywania dobrego kontaktu z innymi osobami i wzbudzania zaufania, które w pracy psychologa są podstawą. Oczywiście, wielu potrzebnych umiejętności uczymy się w trakcie edukacji, szlifujemy i doskonalimy, ale istotny jest także pewien talent, którego nie da się wypracować. Trzeba go w sobie mieć.

Czy osoba nieśmiała może zostać psychologiem?

Wyznaję zasadę, że jeśli ktoś bardzo czegoś pragnie, a spotyka się z pewnego rodzaju ograniczeniami to ma szanse to osiągnąć. Mówiąc to próbuję przekazać, że nieśmiałość można okiełznąć, można nad nią pracować i nic nie stoi na przeszkodzie, aby zostać w przyszłości psychologiem. Niemniej jednak bez pracy nad tą cechą może być ciężko. Większość zajęć przybiera formę warsztatów lub trenignów, na których w mniejszych lub większych grupach ćwiczy się różne narzędzia na samym sobie. To świetna okazja, aby móc się przełamać, ale jednocześnie duże wyzwanie, na które trzeba być gotowym. Dlatego pytanie to kieruję do osób nieśmiałych. Czy mają siłę zawalczyć o swoje marzenia?

Co po studiach?

Wachlarz możliwości po ukończeniu psychologii jest szeroki. Można podjąć pracę w szpitalach, jednostkach wojskowych, w transporcie, w korporacjach, które bardzo cenią psychologów np. w HR lub działach rekrutacji. To kilka z nielicznych dróg.

Jednak trzeba sobie zdawać sprawę, że kariera psychologa jest długa, wymagająca i trudna. Otrzymanie dyplomu to dopiero początek edukacji. W większości przypadków studia to zdecydowanie za mało. Zwłaszcza gdy mówimy o indywidualnej współpracy z pacjentem np. w trakcie konsultacji lub terapii. Droga psychologa wiedzie przez kolejne studia podyplomowe trwające z reguły od dwóch do czterech lat, które są dość kosztowne.

Kariera psychologa to także zbieranie doświadczenia. Im wcześniej uda się pracować z ludźmi tym lepiej. W trakcie studiów można odbywać różne praktyki, kursy i wolontariaty. Każda z tych aktywności uczy czegoś nowego i staje się szansą na rozwój.

O czym należy również wspomnieć to przede wszystkim rozwój własny specjalisty. Psycholog musi pracować nad swoimi mechanizmami i nieustannie ulepszać siebie. Jest to nieodłączny element pomagania innym bez przenoszenia swoich trudności na pacjenta lub nadmiernego przeżywania jego emocji.

Kiedy odradzam studiowanie psychologii?

Zdecydowanie odradzam studiować ten kierunek tylko i wyłącznie dlatego, że rekomenduje nam go inna osoba np. koleżanka, sąsiadka, kuzynka. To co może wydawać się interesujące dla jednej osoby, nie musi takie być dla innej.

Nie rekomenduję studiowania psychologii kiedy nie mamy innego, „lepszego” pomysłu na swoje życie. W takich okolicznościach lepiej udać się do psychologa i wspólnie odnaleźć właściwą ścieżkę kariery niż poświęcać 5 lat, aby tego dokonać.

Jeśli kieruje nami chęć wysokich zarobków zaraz po skończeniu studiów. Kiedy popatrzymy na ceny konsultacji lub sesji terapeutycznych możemy mieć złudne wrażenie, że na tym zawodzie zbija się kokosy. Być może po zdobyciu odpowiedniego doświadczenia i odbyciu odpowiednich kursów jest szansa na dobre zarobki, ale na początku drogi więcej inwestujemy niż zarabiamy. Jak już wspomniałam ceny kursów i studiów podyplomowych są bardzo wysokie. Po studiach raczej trzeba się przygotować na kolejne wydatki, a nie duże przychody. Takie realia są do przejścia tylko gdy przemawia przez nas prawdziwa pasja związana z tym zawodem.

Zawód psychologa daje bardzo dużo satysfakcji i moim zadaniem jest zawodem z powołania. Uprawianie go nie może sprowadzać się do rzemiosła, ale do sztuki. Każdego kto czuje powołanie – zachęcam. Tych, którzy nie są przekonani zapraszam na konsultację online. Pomagam w odnalezieniu swoich talentów, umiejetności, a wreszcie wyznaczeniu indywidualnej ścieżki kariery.

Powodzenia ! 🙂

P.S. Jeśli odczuwacie niedosyt dotyczący tego tematu – napiszcie. Chętnie go pogłębię.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *